آب‌بندی مخزن بتنی آب شرب؛ از انتخاب سیستم تا تحویل

انتخاب پوشش مخزن آب شرب فقط یک انتخاب فنی نیست؛ الزامات بهداشتی و جزئیات درزها تعیین‌کننده عمر سیستم هستند.

آب‌بندی مخزن، پیش از آنکه یک کار پوششی باشد، یک کار تشخیصی است. اگر منشأ نشت و وضعیت بتن مشخص نباشد، هر سیستم آب‌بندی، حتی با متریال درست، در نقطه‌ای غیرمنتظره شکست می‌خورد. تجربه پروژه‌های مخازن در گیلان نشان می‌دهد که بیشترین مشکل از درزها و نقاط عبور لوله آغاز می‌شود، نه از سطح یکنواخت بتن.

پیش از انتخاب محصول، وضعیت سازه را مشخص کنید

پوکی، لانه‌زنبوری، ترک‌های جمع‌شدگی و ترک‌های سازه‌ای هرکدام درمان متفاوتی دارند. ترک فعال باید ابتدا تثبیت شود؛ در غیر این صورت پوشش روی آن ترک می‌خورد. همچنین مقاومت سطح بتن و میزان رطوبت بستر باید با شرایط درج‌شده در برگه فنی محصول مطابقت داشته باشد.

سه خانواده اصلی آب‌بندی مخازن

پوشش‌های نفوذگر کریستال‌شونده برای بتن متخلخل و مخازن بتنی کاربرد دارند و روی سطح، لایه‌ای مستقل ایجاد نمی‌کنند. سیستم‌های دوجزئی پایه سیمانی-پلیمری، پوشش پیوسته و قابل اجرا روی سطح‌های ناهموار می‌دهند. ماستیک‌های پلی‌یورتان برای نقاطی که جنبش یا فشار آب وجود دارد مناسب‌ترند. انتخاب بین این‌ها بر اساس نوع مخزن، دسترسی و برنامه بهره‌برداری انجام می‌شود.

درزها؛ نقطه‌ای که بیشتر سیستم‌ها شکست می‌خورند

درز اجرایی، درز انبساط و محل عبور لوله باید جداگانه آب‌بندی شوند. استفاده از نوار آب‌بندی، درزگیر الاستومری و تزریق فوم پلی‌یورتان در موارد نشت تحت فشار، بخشی از سیستم است و نمی‌توان آن را به بعد موکول کرد. تجربه نشان می‌دهد که حذف این جزئیات، هزینه ترمیم بعدی را چند برابر می‌کند.

تحویل و بهره‌برداری

پس از اجرا، آزمون آب‌بندی و بازدید دوره‌ای، بخشی از تحویل پروژه است. برای مخازن آب شرب، گواهی عدم سمیت مواد و رعایت زمان پخت (Curing) تعیین‌شده در برگه فنی، پیش از بهره‌برداری الزامی است.

ادامه مطالعه

مقالات مرتبط

همه مقالات