کنترل کیفیت در مقاوم‌سازی؛ چه آزمونی، کِی و چرا

کنترل کیفیت از جلسه اول شروع می‌شود، نه پس از پایان اجرا. سه مرحله‌ای که کیفیت مقاوم‌سازی را قابل دفاع می‌کند.

در مقاوم‌سازی، نتیجه اجرا پس از پوشش‌دهی دیده نمی‌شود. به همین دلیل کنترل کیفیت باید به‌صورت مرحله‌ای و مستند انجام شود. اگر آزمون‌ها فقط در پایان پروژه گرفته شوند، امکان اصلاح وجود ندارد و تنها می‌توان درباره خسارت صحبت کرد.

کنترل کیفیت باید قبل از اجرا شروع شود

بررسی مقاومت بستر، وضعیت ترک‌ها و میزان رطوبت، پیش‌نیاز انتخاب سیستم است. اگر بستر ضعیف باشد، هیچ چسب یا الیافی نمی‌تواند نتیجه مطلوب بدهد. در این مرحله، مدارک سازه و سابقه ترمیم‌های قبلی هم باید بررسی شود.

آزمون‌های حین اجرا

کنترل آماده‌سازی سطح، ضخامت لایه‌ها، دمای اجرا و زمان کارپذیری چسب، بخشی از کنترل حین اجراست. برای کاشت میلگرد، آزمون کشش نمونه‌ای انجام می‌شود. این موارد ساده به نظر می‌رسند، اما بیشترین اثر را بر عملکرد نهایی دارند.

آزمون پس از اجرا

آزمون چسبندگی (Pull-off) روی پوشش‌ها و لایه‌های FRP، و بازرسی چشمی برای یافتن حباب و جدایش، رایج‌ترین روش‌های پس از اجراست. در سازه‌های بتنی، آزمون‌های غیرمخرب مانند چکش اشمیت یا اولتراسونیک می‌تواند تصویر کلی از وضعیت بتن بدهد.

مستندسازی؛ بخشی از تحویل

گزارش کنترل کیفیت باید شامل تاریخ، محل، روش آزمون، نتیجه و اقدام اصلاحی باشد. این گزارش، هم برای تحویل به کارفرما و هم برای ارزیابی در آینده ضروری است. مقاوم‌سازی بدون مستندات، در عمل قابل اثبات نیست.

کیفیت مقاوم‌سازی را نمی‌توان در پایان پروژه اندازه گرفت؛ باید در هر مرحله ساخته شود.
ادامه مطالعه

مقالات مرتبط

همه مقالات